ಕಲಿಕೆ, ಸುತ್ತಾಳ್ವಿಕೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿ!

(ತಿಟ್ಟ: ಅಸರ್ ವರದಿ)

ಕಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹಿನ್ನಡೆ ಎಂಬುದು ಈವೊತ್ತಿನ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ತೊಡಕಶ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಬರ-ಬರುತ್ತಾ ಒಂದು ಗಂಡಾಂತರವೆಂದೇ ಗೋಚರವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಬೆಳವಣಿಗೆ, ಜಾಗತೀಕರಣ, ತೆರೆದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಂತಹ ಜಾಗತಿಕ ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ದೇಶಗಳ ಮತ್ತು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳ ನಡುವಿನ ಪಯ್ಪೋಟಿಯಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದು ಬೆಳಗಲು, ಬದುಕುಳಿಯಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಂದಿ ಬಳಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಪ್ರಮುಕ ಸಲಕರಣೆ ಕಲಿಕೆಯೇ. ಶಾಂತ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಪಯ್ಪೋಟಿಯಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲಲು ಕಲಿಕೆಯೊಂದೇ ಮನುಶ್ಯನಿಗೆ ಇವತ್ತು ತಿಳಿದಿರುವ ರೀತಿ. ಹೀಗಾಗಿ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಒಂದು ಜನಾಂಗದ ಆಸೆಯಾಗಿದ್ದರೆ ಕಲಿಕೆಯೆಂಬ ಸಲಕರಣೆಯನ್ನು ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವರವರ ಕೆಲಸವೆಂದು ಆಯಾ ಜನಾಂಗದವರು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯ ಜೀವನದ ಗುಟ್ಟು.

ಹೀಗಿರುವಾಗ ಬಾರತದಲ್ಲಿ ಕಲಿಕೆಯೇರ್ಪಾಡು ಹೇಗೆ ಹದಗೆಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿರುವ (ಪ್ರತಮ್ ಸಂಸ್ತೆಯೋರು ಹೊರತಂದಿರುವ) ಈ ವರದಿ ಜನರನ್ನು ಗಾಬರಿ ಪಡಿಸುವಂತಿದೆ. ಅಂದ ಹಾಗೆ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಬಗೆಗಿನ ವರದಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಬಾರತದಲ್ಲಿ ಕಲಿಕೆಯೆಂಬುದು ಜನರ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಉಳಿಯದೇ (ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದ ಹಿಡಿತ ಎಳ್ಳಶ್ಟೇ ಇರುವ,) ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ್ದೇ ಬಿಗಿ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿರುವ ಜಂಟಿ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದೆಂಬ ನಿಜಾಂಶದೊಡನೆ ಈ ವರದಿಯನ್ನು ಬೆರೆಸಿ ಓದಿದಾಗ ಕಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಹಿನ್ನಡೆಗೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಮೂಗು-ತೂರಿಸುವಿಕೆ ಕಾರಣವೆಂದು ಹೇಳಲೇಬಹುದು.

ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದಂತೆ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಪಯ್ಪೋಟಿಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಇರುವ ದಾರಿ ಕಲಿಕೆ ಒಂದೇ. ಅದನ್ನು ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವರವರ ಹೊಣೆಯಾಗಿರುವಾಗ, ದೇಶದ ಎಲ್ಲ ಮಂದಿಯಿಂದಲೂ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ದೂರವಿರುವ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ತನ್ನ ತೆಕ್ಕೆಯಲ್ಲಿ ಬಲದಿಂದ ಇರಿಸಿ ಕೊಂಡಿರುವುದು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅಶಾಂತಿಯ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿದಂತಾಗಿದೆಯಶ್ಟೇ. ಈ ಹಿಂಸೆ ನಿಲ್ಲಬೇಕು. ಈ ಅವಿವೇಕ ತೊಲಗಬೇಕು.

ಕಲಿಕೆಯೇರ್ಪಾಡು ಇವತ್ತಿರುವ ಗೊಂದಲದ ಅವಸ್ತೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಹೊಂದಬೇಕು ಹಾಗೂ ಸರಳಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಕೇಂದ್ರದ ತೆಕ್ಕೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು, ಕಲಿಕೆಯ ಸುತ್ತಾಳ್ವಿಕೆ ನೆರವೇರಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡಿಗರ ಕಲಿಕೆಯೇರ್ಪಾಡಿನ ಹೊಣೆ ಕನ್ನಡಿಗರ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಬಂದು ಸೇರಬೇಕು. ಆಗಲಾದರೂ ಕನ್ನಡಿಗರೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಕನ್ನಡ ಮಾದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಕಲಿಕೆಯೆಂಬುದನ್ನು ನನಸಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಕನ್ನಡಿಗರ ಮಕ್ಕಳು ಏನಾದರು ಕಲಿಯಲು ಮತ್ತೊಂದು ನುಡಿಯ ಮುಂದೆಯೋ, ಮತ್ತೊಂದು ನುಡಿಸಮುದಾಯದ ಮುಂದೆಯೋ ತಲೆಬಾಗದಂತೆ ಅತವಾ ಮತ್ತೊಂದು ಜನಾಂಗದ/ಪ್ರದೇಶದ/ಪರಿಸರದ ಒತ್ತೆಯಾಳಾಗದಂತೆ ಏರ್ಪಾಡಾಗಬೇಕು. ಪ್ರತಮ್ ಅವರ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಬಿದ್ದಿರುವ ಮಾಹಿತಿ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ತಪ್ಪಾಗಬೇಕು. ತಾಯಿಯ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿಂದಲೇ ಕಲಿಯುತ್ತಾ ಬರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಗುವೂ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋದ ಕೂಡಲೆ ಕಲಿಯುವುದರಲ್ಲಿ ಎಡವುವಂತ ಅನಾಹುತ ನಿಲ್ಲಬೇಕು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಗುವೂ ತನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಮೂಲ ಯೋಗ್ಯತೆಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ ಕಲಿಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವಂತಾಗಬೇಕು.

ಯಾರ ಗಡಿ ಮತ್ತು ಯಾರ ಪಲಾಯನ?

(ತಿಟ್ಟ: kannada.oneindia.in)

ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದ ವಿದಾನ ಸಬೆಯ ಮುಕಂಡರನ್ನು ದೇಶದ ಗಡಿಯನ್ನೇ ಪಾರು ಮಾಡಿಸಿ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಸುಲಬವಾಗಿ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಆಳ್ಮೆಬದಿಯ ಜನ ಮಾಡಿರಬಹುದು ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುತ್ತಿದೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮುಕಂಡರ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಶಾಸಕರ ರಾಜಿನಾಮೆ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಯಾರೂ ಮುಂದಾಗಿರದೇ ಹೋಗಿರುವುದು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದ ನಡಾವಳಿಗೆ ಅಡಚಣೆಯಾಗಿರುವುದು ಕಚಿತ.

ಈ ನಡುವೆ ದೇಶದ ಗಡಿಯೆಂಬುದರ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದುಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಆಳ್ಮೆಬದಿಯವರು ತಮ್ಮ ಆಳುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮುಂದಾಗಿರುವುದು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಇವರು ದಾಟಿರುವುದು ದೇಶದ ಗಡಿಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಇವರು ಹೊರಟದ್ದು ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವಾದ ಕರ್ನಾಟಕದ ಗಡಿಯೊಳಗಿನಿಂದಲೇ, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ದಾಟಿಯೇ ಅವರು ಹೊರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಾಗುವುದು.

ಸರ್ಕಾರದ ಒಳಗಡೆ ಕುಳಿತಿರುವವರೇ ಇಂದು ವಿದಾನಸಬೆಯ ಮುಕಂಡರು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿರುವರು ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವಂತ ಸನ್ನಿವೇಶಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಗಡಿಯ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದ್ದೇ ಹಿಡಿತ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೇ ಕಾರಣವಾಗಲ್ವೇ? ಒಂದು ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ ತಲುಪಿದ ತಕ್ಶಣ ರಾಜ್ಯದ ಸೀಮೆಯನ್ನು ದಾಟಿರುವುದಾಗಿಯೂ, ಅಲ್ಲಿನ ನೆಲಪ್ರದೇಶ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದೊಳಗೇ ಇದ್ದರೂ ಅದು ಕೇಂದ್ರದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬ ಏರ್ಪಾಡಿನಿಂದಾಗಿ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಮುಕಂಡರು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಸುಳಿವೇ ಸಿಗಲಾಗದಂತ ಸನ್ನಿವೇಶ ಹುಟ್ಟಿರುವುದು ಆಳ್ಮೆಯೇರ್ಪಾಡಿನ ಕುಸಿತವಲ್ಲವೇ, ಮಂದಿಯಾಳ್ವಿಕೆಯ ಅವಮಾನವಲ್ಲವೇ?

ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರದ ಒಂದು ಮುಕ್ಯ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ನಿಬಾಯಿಸಬೇಕಾದವರು ಅದರಿಂದ ಪಲಾಯನ ಮಾಡುವಾಗ ನಮ್ಮ ಗಡಿಯನ್ನು ರಕ್ಶಿಸಬೇಕಾದವರು ನಮ್ಮವರೇ ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಮಂದಿಯ ಒಳಿತನ್ನು ಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ರಾಜ್ಯದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯ ವಿರುದ್ದವಾದ ಪಲಾಯನವನ್ನು ತಡಿದಾದರು ಇರುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಇಂದಿನ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ ಗಡಿಯೆಂಬುದನ್ನೇ ಮಂಪರು ಮಾಡಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲವೂ ದೇಶದ ಗಡಿಯೆಂದೇ ರೂಪಿಸಿಟ್ಟಿರುವಾಗ ಯಾವ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ತಾನೆ ತನ್ನೊಳಗಿನ ಆಳ್ಮೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಹದ್ಬಸ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಾದೀತು? ಯಾವ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ತಾನೆ ತನ್ನ ಮಂದಿಯ ಒಳಿತನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಮುಂದಾಗಲಾಗುವುದು? ದೇಶದ ಸಂವಿದಾನದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ ಗಡಿಬಾಗವನ್ನು ದೇಶದ ಗಡಿಬಾಗವೆಂದು ಹೇಳುವುದರೊಂದಿಗೇ ಅದರ ಮೇಲಿನ ಹಕ್ಕನ್ನೂ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ ಚ್ಯುತಿಯಾಗುವುದು ತಪ್ಪಲ್ಲವೇ?

ಈ ತೊಂದರೆಗೂ ಒಂದು ಮದ್ದು ಇದೆಯೇ? ಆಳ್ಮೆಯೇರ್ಪಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸರಳತೆ ತರುವುದು ಇದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವುದೇ? ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳ ನಡುವೆ ಆಡಳಿತದ ವಿಶಯಗಳ ಹಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸರಳತೆ ಮೂಡಿಬರಬೇಕಲ್ಲವೇ?

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರಾಜ್ಯದ ಗಡಿಯ ಮೇಲಿನ ಪೂರ್ತಿ ಹಕ್ಕು ಆಯಾ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೇಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಬಾರದು? ಮುಂಬಯಿಯಲ್ಲಿನ ಕಡಲತೀರವನ್ನು ದೇಶದ ಗಡಿಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೂ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೂ ಏನೂ ನಂಟಿಲ್ಲವೆಂಬ ಏರ್ಪಾಡಿನಿಂದಲೇ ತಾನೆ ೨೦೧೧ರ ನವೆಂಬರಿನಲ್ಲಿ ಮುಂಬಯಿ ಪಟ್ಟಣ ಬೀಕರ ಹೊರದಾಳಿಗೆ ತುತ್ತಾಗಿದ್ದು? ಕೇಂದ್ರದ ಬಲಗಳು ದೂರದ ಊರುಗಳಿಂದ ಬಂದು ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಹೊರದಾಳಿಗರಿಂದ ಕಾಪಾಡುವಶ್ಟರಲ್ಲಿ ಎಶ್ಟು ಮಂದಿ ಅಸುನೀಗಿದ್ದರು?